نسل دوم رایانه
با توسعه علوم و گسترش مسائل تجاری و اداری ، نسل اول رایانه نمی توانست جوابگوی احتیاجات روز باشد و بعلاوه بعلت محدودیت های ذکر شده ، به اندازه انتظار قابل اطمینان نبود . در نتیجه با ورود ترانزیستور که در اوائل دهه 1950 صورت گرفت ، تمایل فزاینده ای در به کار بگیری آن بوجود آمد .
اولین سری رایانه هائی که در آن ترانزیستور به کار رفت ، در سال 1959 عرضه گردید که به نسل دوم رایانه مشهور است . این رایانه ها غیر از مراکز علمی و تحقیقاتی ؛ در حد بسیار زیاد در موسسات و ادارات اداری دولتی و خصوصی به کار می رفت و از آن به عنوان یک ابزار مدیریت و پردازش دادها در وسع وسیعی استفاده می شد . عدم وجود محدودیت هائی چون گرما زیاد ، قابلیت اطمینان بالا به کار بردن حلقه های مغناطیسی و دیگر موارد ، باعث کار آئی فوق العاده رایانه های نسل دوم گردید . از خصوصیات این رایانه ها نسبت به رایانه های نسل اول می توان موارد زیر را اشاره کرد :
در ساختمان این رایانه ها ترانزیستور به کار برده شد . مصرف برق خیلی کمتر ، و به وسایل خنک کننده نیازی نبود ، مضای کمتری داشت ، سرعت آن با میکرو ( 000000/1 ) ثانیه سنجیده می شد . برنامه ها بزبان سطح بالا نوشته می شد که بسیار آسان تر بود ؛ ظرفیت حافظه آن ها بیش از 30000 کلمه افزایش یافت .
اولین رایانه ای که در ایران نصب گردید از نسل دوم و آی بی ام مدل 1620 بود که در سال 1341 در کنسرسیوم نفت تهران به کار گرفته شد . سرشماری 1345 نیز با استفاده از رایانه های نسل دوم انجام گردید.